Carla Pieterse
...naar Zwitserland? Leuk!...
...voor een week? Is dat niet een beetje kort?
...twaalfeneenhalf uur in de bus? Nou ja....!
...dus je gaat daar tango dansen? [glazige blik]: ...bedoel je nou dat je naar Zwitserland gaat om daar tango te leren dansen???
Ja! ja!, JA! ...tja...
Viel reuze mee, die busreis. Prima timing van pauzes onderweg, geen zorg over bagage bij overstap voor het laatste stukje bergopwaarts over een vrij smalle en flink bochtige weg. Wel een diepe afgrond vlak naast je.
Berghotel Val Sinestra: een imposant gebouw, ruime gangen, heel veel hout, krakende vloeren hier en daar, aardige, efficiënte ontvangst, en dan: slapen.
De volgende ochtend blijkt dat we uitkijken op besneeuwde bergtoppen en dat het geluid dat we voor regen hielden van een brede bergstroom komt, die hier en daar verdwijnt onder het restant van een lawine die dit voorjaar aan kwam schuiven hier. Die bergtoppen: statig, ongenaakbaar, imposant. Je voelt je er klein bij, zelfs dat grote hotel van ons gaat op een speelgoedachtig onderkomen lijken in deze omgeving. Is hier alles tot stilstand gekomen, is hier eigenlijk wel iets in beweging? Heel veel, bij nader inzien: waterstroompjes kletteren langs de bergwanden, je ontdekt steeds weer andere alweer bloeiende plantjes en het wisselende zon- en wolkenspel verlost ook de meest starre rotsen uit hun hoekige vereenzaming.
Een paar dagen later wordt ons ook nog een vorm van sociale beweeglijkheid duidelijk, als een van de buschauffeurs, intussen laverend tussen afgezette weggedeeltes door, ons vertelt hoe in dit gebied, zodra de weersomstandigheden het toelaten, de winterschade aan bruggen, tunnels en wegen, met grote voortvarendheid hersteld wordt. Menskracht versus natuurgeweld - wie gaat winnen? Waar een lawine een brug verwoest gaan de bewoners zodra het kan aan de slag om het evenwicht te herstellen. Dialoog op grootse schaal: neem jij mijn ruimte in - wij doen een tegenzet. Het goede moment afwachten, soepel en adequaat volgen. Jij maakt een beweging, ik geef mee, of verzin iets beters, heb je een antwoord? Afwachten...volgen...
Hebben we het inmiddels niet ook over dansen? Blijkt prima te kunnen in deze krachtige omgeving. Vanuit de serre met uitzicht op de bergen aan alle kanten: weten wat je wilt, initiatiefrijk volgen... Wat hebben we veel geleerd, wat was het gezellig! Hard werken geblazen, onder leiding van Carla en Bennie, zo creatief in hun steeds wisselende opdrachten, zo enthousiast en inspirerend. Tussendoor uitblazen in de stube, of eens even een bergpad verkennen. Als je zin hebt een langere wandeling, of toch maar even winkelen in een van de nabije plaatsjes [Sent, Scuol], waar je geconfronteerd wordt met het retroromaans dat hier gesproken wordt.
Een week vol ervaringen, een week die in alle opzichten de moeite van een lange busreis beslist waard was!